چقدر ملیح و ماهی چقدر نیاز نازی

تو مرا به من سپردی تو مرا به تن سپردی

تو مرا به زن سپردی تو مرا به بی نیازی

و تو را به روح بردم به دم صبوح بردم

تو به من وضو گرفتی تو وضو به بی نمازی

تو لبت به خنده واشدو پر پرنده واشد

که تو را چنان بسازم که مرا چنین بسازی

اثرات عشق باشد که به بوعلی بخندی

و توجهی نباشد به عقول شیخ رازی

به کدام شیوه شاید به بروز من رسیدی

تو خودت هزار تویی تو خودت هزار رازی

اثرات عقل باشد که فقط به تو بنازم

اثرات عشق باشدکه فقط به من بنازی

نادر ناصری ۸۸